26 juli 2018 Adrien Stanziani

De rechtbanktekenaar; de spanning als de verdachte je in de ogen kijkt

Als freelance illustrator en rechtbanktekenaar maak ik visueel, journalistiek werk. Naar mijn mening maak ik nieuwsverhalen niet alleen aantrekkelijker, maar ook menselijker, en toegankelijker. Momenteel werk ik voor de Persgroep en blog ik namens de Rechtspraak.

Opvallende rechtszaken waar ik recentelijk ben geweest zijn bijvoorbeeld de zaak Holleeder, de zaak Anne Faber, de strafzaak tegen de Hells Angels Haarlem, zaken rondom de #MocroOorlog en diverse drugszaken.

Dichtbij de verdachte

De setting van een rechtszaal ziet er in eerste instantie relatief statisch uit. Als rechtbanktekenaar krijg je vaak de tafel (schuin)achter de verdachte(n) toegewezen, dat is dus vrij dichtbij. De spanning en strengheid zijn er voelbaar. Het voelt vaak als een bekritiserend of zelfs vijandig moment als een verdachte je in de ogen kijkt, hij of zij kent de rol van een journalist. Ergens trekt die spanning mij juist erg aan.

Mijn persoonlijke uitdaging is om door de orde van de rechterlijke macht te prikken en boeiende, menselijke momenten in beeld te vangen. Een beeld waaraan mensen zich kunnen relateren. Wie de verdachte ook is en wat diegene ook heeft gedaan, ik vind het altijd interessant om iemand urenlang te mogen observeren. Sommige zaken duren slechts 20 minuten en sommige duren hele dagen, maanden, of zelfs jaren.

Wat mij boeit zijn de menselijke trekken die iemand typeren; houding, uitdrukking, keuze van kleding/verzorging, taalgebruik. Ik probeer zo objectief mogelijk te blijven. Mijn mening doet er niet toe, het moment doet ertoe. Het is openbare rechtspraak, en ik ben slechts doorgeefluik van de realiteit.

Voor een selectie van mijn rechtbanktekeningen, zie:
www.adrien-stanziani.com

Top